حکایت دوست

خوش به حال آنکه ...

2009-10-09T15:13:00.004+03:30

ای دو سه تا کوچه ز ما دور تر ...

نه...

نه ...

ای از رگ گردن به ما نزدیکتر...

خوش به حال آنکه بیشتر از من دوستت دارد؛

و بسی بیشتر، خوش به حال آنکه بیشتر از من دوستش داری ...

لذت زندگی

2009-10-06T21:45:00.012+03:30

پیشنهاد می کنم حتما بصورت فول اسکرین ببینید و جملات رو بخونین.

راستی،موسیقی وبلاگ رو استاپ کنین و اسپیکرتون رو هم روشن کنین.

این است خدای من

2009-09-25T23:22:00.000+03:30

پيش از اينها فکر ميکردم خدا
خانه اي دارد کنار ابر ها
مثل قصر پادشاه قصه ها
خشتي از الماس خشتي از طلا
پايه هاي برجش از عاج و بلور
بر سر تختي نشسته با غرور
ماه برق کوچکي از از تاج او
هر ستاره پولکي از تاج او
اطلس پيراهن او آسمان
نقش روي دامن او کهکشان
رعد و برق شب طنين خنده اش
سيل و طوفان نعره ي توفنده اش
دکمه ي پيراهن او آفتاب
برق تير و خنجر او ماهتاب

هيچ کس از جاي او آگاه نيست
هيچ کس را در حضورش راه نيست
پيش از اينها خاطرم دلگير بود
از خدا در ذهنم اين تصويربود
آن خدا بي رحم بود و خشمگين
خانه اش در آسمان دور از زمين
بود ،اما ميان ما نبود
مهربان و ساده و زيبا نبود
در دل او دوستي جايي نداشت
مهرباني هيچ معنايي نداشت
هر چه ميپرسيدم از خود از خدا
از زمين از اسمان از ابر ها
زود مي گفتند اين کار خداست
پرس و جو از کار او کاري خطاست
هر چه مي پرسي جوابش آتش است
آب اگر خوردي جوابش آتش است
تا ببندي چشم کورت مي کند
تا شدي نزديک دورت ميکند

کج گشودي دست ،سنگت مي کند
کج نهادي پا ي لنگت مي کند
تا خطا کردي عذابت مي دهد
در ميان آتش آبت مي کند
با همين قصه دلم مشغول بود
خوابهايم خواب ديو و غول بود
خواب مي ديدم که غرق آتشم
در دهان شعله هاي سرکشم
در دهان اژدهايي خشمگين
بر سرم باران گرز آتشين
محو مي شد نعره هايم بي صدا
در طنين خنده ي خشم خدا
نيت من در نماز ودر دعا
ترس بود و وحشت از خشم خدا
هر چه مي کردم همه از ترس بود
مثل از بر کردن يک درس بود ..

مثل تمرين حساب و هندسه
مثل تنبيه مدير مدرسه
تلخ مثل خنده اي بي حوصله
سخت مثل حل صد ها مسئله
مثل تکليف رياضي سخت بود
مثل صرف فعل ماضي سخت بود
تا که يک شب دست در دست پدر
راه افتاديم به قصد يک سفر
در ميان راه در يک روستا
خانه اي ديديم خوب و آشنا
زود پرسيدم پدر اينجا کجاست
گفت اينجا خانه ي خوب خداست
گفت اينجا مي شود يک لحظه ماند
گوشه اي ختوت نمازي ساده خواند
با وضويي دست ورويي تازه کرد
گفتمش پس آن خداي خشمگين
خانه اش اينجاست ؟اينجا در زمين؟
گفت :آري خانه ي او بي رياست
فرشهايش از گليم و بورياست
مهربان و ساده و بي کينه است
مثل نوري در دل آيينه است

عادت او نيست خشم و دشمني
نام او نور و نشانش روشني
خشم نامي از نشاني هاي اوست
حالتي از مهرباني هاي اوست
قهر او از آشتي شيرينتر است
مثل قهر مهربان مادر است
دوستي را دوست معني مي دهد
قهر هم با دوست معني مي دهد
هيچ کس با دشمن خود قهر نيست
قهري او هم نشان دوستي ست
تازه فهميدم خدايم اين خداست
اين خداي مهربان و آشناست
دوستي از من به من نزديکتر
از رگ گردن به من نزديکتر
آن خداي پيش از اين را باد برد
نام او راهم دلم از ياد برد
آن خدا مثل خيال و خواب بود
چون حبابي نقش روي آب بود

مي توانم بعد از اين با اين خدا
دوست باشم دوست ،پاک و بي ريا
مي توان با اين خدا پرواز کرد
سفره ي دل را برايش باز کرد
مي توان در باره ي گل حرف زد
صاف و ساده مثل بلبل حرف زد
چکه چکه مثل باران راز گفت
با دو قطره صد هزاران راز گفت
مي توان با او صميمي حرف زد
مثل ياران قديمي حرف زد
مي توان تصنيفي از پرواز خواند
با الفباي سکوت آواز خواند
مي توان مثل علف ها حرف زد
با زباني بي الفبا حرف زد
مي توان در باره ي هر چيز گفت
مي توان شعري خيال انگيز گفت
مثل اين شعر روان و آشنا
پيش از اينها فکر مي کردم خدا ...

دلتنگ تو ام

2009-09-25T00:40:00.002+03:30

با آنکه هرگز سیمای زیبای تو را ندیده ام، صدایت مهربانت را نشنیده ام، و محضر گرمت را درک نکرده ام، دلم برایت تنگ شده است. تو را ندیده ام، ولی گرمای محبت تو را در عمق سرمای وجود خویش بارها حس کرده ام، نوازش لطیف تو را وقتی که در خود شکسته بودم درک کرده ام و همیشه آنگاه که در طوفان مصائب حیران و سرگشته به دنبال پناهی بودم مرا با آغوش باز پناه دادی، غم خوردی، تیمار کردی و راه را نشانم دادی.
دلم برایت تنگ شده است ولی افسوس...
افسوس که مرا نه زبانیست که شعری برایت بسرایم،
نه توانی که کاری برایت کنم،
نه دلی که سرایت کنم،
نه جانی که فدایت کنم،
نه آبرویی که صدایت کنم،
نه همتی که بسوی تو آیم،
نه اشکی که برایت ریزم،
نه صفایی، نه خلوصی...
چیزی ندارم که درخور تو باشد،
جز سیاهی و تباهی در کوله بارم هیچ نیست.
و اکنون که می نویسم، این تویی که بر زبان من جاری شده ای،
ای عشق همه بهانه از توست من خامشم، این ترانه از توست
خوبان را شایسته نیست که بدان را دوست دارند، ولی بدان را که سزد خوبان را دوست بدارند؛ و به همین قاعده است که من تو را دوست دارم.
چه خوش گفت حافظ آنگاه که جان کلام را سرود:
آن کیست کز روی کرم، با من وفاداری کند
بر جای بدکاری چو من، یکدم نکوکاری کند

تصاویر تلسکوپ هابل

2009-09-23T18:16:00.002+03:30

تصاویر زیر تصاویر "واقعی" از آسمونه که توسط تلسکوپ هابل گرفته شده.

"و زینا السماء الدنیا بمصابیح"

تا قبل از دیدن این تصاویر نمی فهمیدم این کلام پروردگار یعنی چی، هرچند که مطمئنم هنوزم نفهمیدم، ولی حداقل یه کم بیشتر از قبل می فهمم!

ضمن دیدن هر تصویر مرتب به خودم یادآوری می کنم که "واقعیه ها!"

از این دست عکسها خیلی زیاده. شاید توی پستهای بعدی باز هم از این تصاویر بذارم.

من که واقعا لذت بردم. امیدوارم شما هم لذت ببرین.

Real Pictures of the sky, taken b Hubble telescope.

Before seeing these pictures I had no idea what could be the meaning of the holy statement of god "and we embellished the sky with the stars". I am sure, there is still a lot left to know about this statement, however, i am happy that i understand it a little bit more than before.

While watching the pictures i constantly reminded my self "they are REAL!".

I really enjoyed watching these spectacular scenes. I hope you feel the same as well.

Star Cluster NGC 2074 in the Large Magellanic Cloud

"Light Echo" Illuminates Dust Around Supergiant Star V838 Monocerotis

The Majestic Sombrero Galaxy

Young Stars Sculpt Gas with Powerful Outflows in the Small Magellanic Cloud

ادامه مطلب continue

A Giant Hubble Mosaic of the Crab Nebula

A String of 'Cosmic Pearls' Surrounds an Exploding Star

Dust Band Around the Nucleus of "Black Eye Galaxy"

Gas Pillars in the Eagle Nebula

Planetary Nebula

عید فطر مبارک

2009-09-20T12:11:00.002+04:30

سلام دوستان

عید فطر مبارک.

سفره بستند که ما باز به خود وا ماندیم همه رفتند که از قافله بر جا ماندیم

مه نو روی بر آورد که شوال آمد نوح بر کشتی و ما باز به دریا ماندیم

نفس باد صبا مشک فشان گشت ولی کاروان رفته و ما یکه و تنها ماندیم

صد حیف که آن رفت

2009-09-20T02:23:00.001+04:30

پروردگارا !

ماه ضیافت تو تمام شد، و هرکس به اندازه ظرف وجودش از سفره ضیافت تو بهره برد.

خوشا به حال آنانکه آنقدر توشه برداشتند که تا ضیافت بعد را دست پر طی می کنند.

خوشا به حال آنان که عطش وجودشان را با زلال ناب رمضان سیراب کردند.

خوشا به حال آنان ...

پروردگارا رمضان رفت و دستهای من هنوز خالیست؛

ولی دلخوشم به اینکه تو هنوز همان خدایی؛

همان خدای رمضان؛

همان خدای شبهای قدر....

باران

2009-09-17T00:04:00.001+04:30

چه بارون قشنگی؛

داره بارون میباره

صدای قطره های بارون توی سکوت شب...

بوی نم بارون...

خداوند داره رحمت خودش رو به زمین نازل میکنه

رحمتی که به زمین، درختان، آسمان و حتی روح انسان طراوت می بخشه.

چقدر الان دعا به استجابت نزدیکه...

انگار آدم به خدا نزدیکتره...

بارون رو خیلی دوست دارم

فقط برای تو ...

2009-09-15T15:51:00.013+04:30

افسوس که عمري پي اغيار دويديم از يار بمانديم و به مقصد نرسيديم

سرمايه ز کف رفت و تجارت ننموديم جز حسرت و اندوه متاعي نخريديم

ادامه مطلب

افسوس که عمري پي اغيار دويديم

از يار بمانديم و به مقصد نرسيديم

سرمايه ز کف رفت و تجارت ننموديم

جز حسرت و اندوه متاعي نخريديم

پس سعي نموديم که ببينيم رخ دوست

جان ها به لب آمد، رخ دلدار نديديم

ما تشنه لب اندر لب دريا متحيّر

آبي به جز از خون دل خود نچشيديم

اي بسته به زنجير تو دل هاي محبّان

رحمي که در اين باديه بس رنج کشيديم

چندان که به ياد تو شب و روز نشستيم

از شام فراقت چو سحر گه ندميديم

اي حجّت حقّ پرده ز رخسار برافکن

کز هجر تو ما پيرهن صبر دريديم

ما چشم به راهيم به هر شام و سحرگاه

در راه تو از غير خيال تو رهيديم

اي دست خدا دست برآور که ز دشمن

بس ظلم بديديم و بسي طعنه شنيديم

شمشير کَجَت، راست کند قامت دين را

هم قامت ما را که ز هجر تو خميديم

ميرزاي نوغاني خراساني

برای شقایق

2009-09-14T00:17:00.008+04:30

تا شقایق هست ..............................

زندگی باید کرد ....................................................................

همه کلام همین یک بیت بود، توضیح نمی خواد، در خانه اگر کس است یک حرف بس است.

دستم را بگیر ...

2009-09-13T22:33:00.010+04:30

من كه دل از غير تو بگسسته ام    بر كرم و لطف تودل بسته ام

از خودي خويش نجاتم بده    ظـلـمـتـيـم آب حـياتـم بـده

من به تمـناي وصال توام    طـالــب ديـدار جـمال تــوام

شعله جانسوز به آهم بد       در كـنـف خـويـش پـنـاهم بده

اي رخ تو خوبترازماه و مهر    جلوه گراز مهر رخت نُه سپهر

رمزعصا معجز عيسي تويي هم دم جانبخش مسيحا تويي

از تـو بود آتـش نمرود خام    بـهـر خـليـل آمـده بـرداً ســلام

دردل بشكسته دلان جاي تست       كحل بصرخاك كف پاي توست

اي به فـداي تـو سـر وجـان من    قـبـله مـن كعـبه ايمان من

رنج دوصد خار بلا ديده ام در ره عشق تو چه ها ديده ام

من چه كنم گر كه نخواني مرا    يا ز در خويش براني مرا

ذره منم مهر دل آرا تويي    قـطره نـاچـيزم و دريا تويي

آمده ام روي مگردان ز من    چشم من و لطف تو يابن الحسن

سلام

2009-09-13T15:26:00.004+04:30

سلام

دلم می خواست وبلاگم رو با یاد پروردگار شروع کنم که خدا رو شکر توفیقش حاصل شد.

و بعد هم سلام و خوشامدگویی به همه دوستان عزیزی که لطف میکنن و به اینجا سری میزنن.

چیزی ندارم که نوشتنش به دیگران بهره ای برسونه. ولی دلم میخواست توی شهر و دیاری که خیلی وقته خاکستریه، جایی داشته باشم، زیر سقف آسمونی به رنگ آبی آسمانی؛ و دوستانی پیدا کنم که وفتی کنارشون هستم، خاکستری بودن آدمای شهر یادم بره.

گنجشک و خدا

2009-09-13T15:05:00.003+04:30

روزها گذشت و گنجشک با خدا هیچ نگفت. فرشتگان هر بار سراغش را از خدا می گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان می گفت: می آید ؛ من تنها کسی هستم که غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی ام که دردهایش را در خود نگه می دارد.

وسرانجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست. فرشتگان چشم به لب هایش دوختند ، گنجشک هیچ نگفت و خدا لب به سخن گشود: با من بگو از آنچه سنگینی سینه ی توست.

گنجشک گفت: لانه ی کوچکی داشتم. آرامگاه خستگی هایم بود و سرپناه بی کسی ام. تو همان را هم از من گرفتی. این توفان بی موقع چه بود؟ چه می خواستی از لانه ی محقرم؟ کجای دنیا را گرفته بود؟ ...

و سنگینی بغض راه بر کلامش بست. سکوتی بر عرش طنین انداز شد. فرشتگان همه سر به زیر انداختند.

خدا گفت: ماری در راه لانه ات بود ، خواب بودی. باد را گفتم تا خانه ات را وارونه کند. آن گاه تو از کمین مار پر گشودی.

گنجشک خیره در خدایی خدا ماند.

خدا گفت: و چه بسیار بلاها که به واسطه ی محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنی پرداختی...

اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود. ناگاه چیزی در درونش فرو ریخت. های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد...

رد پای خدا

2009-09-11T23:39:00.002+04:30

بنده ای شبی در خواب دید مشغول قدم زدن با خدا در ساحل زندگیست. صحنه های زندگی در آسمان بسرعت از مقابل چشمانش می گذشت. در هر صحنه دو ردپا در ساحل می دید: یکی ردپای خودش، دیگری ردپای خدا.

وقتی آخرین صحنه ی زندگی از مقابل چشمانش گذشت، به عقب برگشت و به ساحل نگریست. متوجه شد بارها در طول مسیر زندگی فقط یک رد پا وجود داشت؛ درست در سخت ترین و غمگین ترین لحظات زندگی. ناراحت شد و با آزردگی به خدا گفت: تو گفتی اگر من تو را تبعیت کنم، در همه مسیر کنار من خواهی بود. ولی اکنون می بینم در دشوارترین لحظات زندگی فقط یک ردپا وجود دارد. چرا درست زمانی که یشترین نیاز را به تو داشتم مرا تنها رها کردی؟

خدا پاسخ داد : بنده عزیزم ، من تو را دوست دارم و هرگز تو را رها نکردم، در لحظات رنج و امتحان، همان جا که تو فقط یک ردپا می بینی، من تو را در آغوش گرفته بودم.

LORD's Footprints

One night a man had a dream. He dreamed he was walking along the beach with the LORD.
Across the sky flashed scenes from his life. For each scene, he noticed two sets of footprints in the sand: one belonging to him, and the other to the LORD.
When the last scene of his life flashed before him he looked back, at the footprints in the sand. He noticed that many times along the path of his life there was only one set of footprints. He also noticed that it happened at the very lowest and saddest times of his life. This really bothered him and he questioned the LORD about it: "LORD, you said that once I decided to follow you, you'd walk with me all the way. But I have noticed that during the most troublesome times in my life there is only one set of footprints. I don't understand why when I needed you most you would leave me.The LORD replied: "My son, My precious child, I love you and I would never leave you, During your times of trial and suffering, when you see only one set of footprints, it was then that I carried you."

به نام آغازگر هستی

2009-09-11T17:36:00.001+04:30

پروردگارا!

ای آنکه به احوال من از من آگاه تری،

می دانی که همه سرمایه ام اندکی محبت و دنیایی امید به توست...

کمکم کن...